Je kent vast het lied wel waar deze zin in voorkomt: ‘ Is dit nu later als je groot bent?’ Als kind keek je reikhalzend uit naar de dag dat je volwassen zou zijn. Nu je al een tijd volwassen bent, vraag je je misschien wel af of je weer kind mag worden.

Hoe is dat voor jou? Blik je nog weleens terug op je kindertijd en vraag je je af waar de tijd gebleven is? Terugblikken, voor de een is het een zegen, voor de ander is het heel moeilijk. Veel kinderen zijn puur, hebben geen blad voor hun mond en zijn onbevangen. Tijdens het opgroeien gaat er jammer genoeg een hoop van deze onbevangenheid verloren. Want hierdoor ontstaan de maskers, de gewoonten en patronen die juist een deel van onszelf verhullen.


Het koninkrijk van God

Jezus haalt tijdens de bekende bergrede een kind naar voren om het Koninkrijk van God uit te leggen.

‘‘Laat de kinderen bij Me komen, houd ze niet tegen, want het koninkrijk van God behoort toe aan wie is zoals zij. Ik verzeker jullie: wie niet als een kind het koninkrijk van God ontvangt, zal er zeker niet binnengaan."(Marcus 10: 14+15, NBV 21)

Volwassen mensen zijn soms zo druk met van alles. Druk met werk, druk met het voldoen aan verwachtingen, druk met voldoen aan het perfecte plaatje. Geen ruimte om stil te staan bij waar het echt om gaat. Kinderen zijn onbevangen, doen wat hen op dat moment te binnen schiet. Niet altijd handig of logisch in de ogen van volwassenen. Ze worden dikwijls gecorrigeerd.

Dat was ook in dit geval. Er kwamen mensen met kinderen om hen bij Jezus te brengen. De leerlingen van Jezus hielden hen tegen. Vonden misschien dat het de rust verstoorde, of dat kinderen niet pasten in het plaatje. Jezus wond zich erover op. ‘Laat ze bij me komen!’ Het is alsof Hij zegt: ‘Stop met bezig zijn om het allemaal goed te doen. Laat gebeuren wat er moet gebeuren.Bedenk er geen regels bij maar laat mensen bij mij komen die verlangen bij mij te komen.’


Twijfels over jezelf

In mijn werk als coach hoor ik het dikwijls: ‘Ik ben niet goed genoeg’, ‘God zal zo wel zijn  bedenkingen hebben bij hoeveel ik voor Hem doe’ , ‘Ik zou meer in de bijbel moeten lezen’, ‘ Ik zou meer moeten bidden’. Volwassenen leggen zichzelf zoveel op. Maar waar is het rustig aan zijn voeten zitten gebleven wat Maria deed in Lucas 10: 41-42 (NBV21)?

“De Heer zei tegen haar: Marta, Marta, je bent zo bezorgd en je maakt je druk over zoveel dingen. Er is maar één ding  noodzakelijk. Maria heeft het juiste gekozen, en dat zal haar niet worden ontnomen.”


Drukte

Als ik denk aan mijn kinderen, inmiddels tieners en jong-volwassen, dan zie ik mezelf al weer bezig, zeker met het huishouden. Zij kiezen wat dat betreft vanuit zichzelf het betere deel, hangen op de bank 🤣. Nu kan ik gelukkig zeggen dat ik me voor de rest niet zo druk maak over dingen. Dat heb ik wel moeten leren. Ik heb geleerd dat je druk maken over dingen zoveel effect heeft op het leven en de omstandigheden. Je ziet dingen niet helder meer, je raakt oververmoeid en dan schiet de tijd met God er ook zo bij in terwijl die broodnodig is.

Kinderen kunnen dat vaak beter. Ze doen wat hen op dat moment te binnen schiet. Zijn nog niet zo bezig met wat erna komt. Dat kunnen ze vaak ook nog niet. Als volwassenen kunnen wij dit wel en hebben dit regelmatig ook nodig, maar we moeten ervoor waken er niet te veel in door te schieten.


Kom tot rust

Neem tijd om te voelen waar je naar verlangt en probeer dit tot uiting te brengen. Het kan je zoveel brengen en je dichter bij onze Hemelse Vader brengen. “Zoek liever eerst het koninkrijk van God en zijn gerechtigheid, dan zullen al die andere dingen je erbij gegeven worden.” Matteüs 6:33, NBV21. Dat is wat de ouders met hun kinderen deden. Ze zochten Jezus om daar hun kinderen bij te brengen. Ze wisten dat Hij hen kon geven wat niemand anders kan geven.

Wat kan jij vandaag doen om tot rust te komen en aan Jezus’ voeten te gaan zitten? Welk verlangen wil jij meer aandacht gaan geven zodat jij in Gods rust kunt leven en dichtbij Hem kan zijn?



Geschreven door Corrie van Zwol @groeienbloeicoaching