De gekleurde lichten van de discobal stralen me al tegemoet als ik mijn jas ophang. Als ik richting de entree loop, klinkt het geroezemoes van gesprekken steeds luider. Eenmaal binnen moet ik even bedenken op wie ik af zal stappen. Overal staan groepjes mensen in gesprek. Kies ik vanavond voor ‘veilig’ en sluit ik me aan bij familie? Of ga ik ervoor om nieuwe mensen te leren kennen. Ik kies voor het laatste en word vrolijk begroet:


‘Hoi, leuk je te ontmoeten! Wat doe jij in het dagelijks leven?’

Misschien ken je hem wel: de standaard openingszin bij veel nieuwe ontmoetingen op een feestje. Wat ik doe? Natuurlijk begrijp ik heel goed dat deze vraag een makkelijke manier is om een gesprek te beginnen. Toch voel ik altijd een lichte weerstand opkomen: ik ben niet wat ik doe…

Kijk je wel eens naar Hour of Power? Dan maak je bovenstaande zin (een citaat van Henri Nouwen) waarschijnlijk zo af: ‘Ik ben niet wat ik doe of wat ik heb. Ik ben niet wat mensen over mij zeggen. Ik ben Gods geliefde kind.’


Spiegelbeeld

Ligt je identiteit als Gods geliefde kind als fundament onder jouw leven? Wie zie jij als je in de spiegel kijkt?

Een carrièrevrouw?
Een moeder?
Een echtgenote?
Een zus?
Een dochter?

Ja, het zijn allemaal rollen die we mogen vervullen. Maar zijn ze ook jouw identiteit? Of laat de reflectie van de spiegel je zien wat jij denkt dat anderen zien?

Die gescheiden vrouw...
Die moeder die eigenlijk te veel werkt…
Die vrouw die altijd moe is…
Die vrouw met dat megagrote huis…
Die vrouw die altijd haantje de voorste is…
Die vrouw die veel te stil is…


Drijfzand

Vaak vormen we een beeld van onszelf op basis van wat we doen, of op basis van wat anderen over ons zeggen. Het beïnvloedt hoe we ons gedragen, met anderen omgaan en hoe we naar onszelf kijken.

Maar zo’n fundament is wankel. Want wat gebeurt er als je baan wegvalt? Als je kinderen het huis uit gaan of keuzes maken waar jij het niet mee eens bent? Wat als vrienden of familie dingen over je zeggen die pijn doen? Dan voelt het alsof je langzaam wegzakt in drijfzand.


Geliefd door je Schepper

Daarom is het zo bevrijdend, en tegelijk zo moeilijk, om te ontdekken waar onze echte identiteit ligt. Niet in wat we doen. Niet in wat we bereiken. Niet in wat anderen van ons vinden. Maar in Wie ons gemaakt heeft. En dat lees je al in het allereerste begin van de Bijbel:

"En God schiep de mens naar Zijn beeld: naar het beeld van God schiep hij hem: mannelijk en vrouwelijk schiep hij hen." (Genesis 1:27 HSV)


Reddingsplan

Omdat ieder mens naar Gods beeld is gemaakt, is ieder mens waardevol. De Schepper die de sterren plaatste en zeeën en rivieren hun plek gaf, Hij schiep ook jou. En zelfs toen wij door de zondeval van Hem werden verwijderd, had God al een reddingsplan. Hij kent onze gebrokenheid en ons falen als geen ander. Jezus droeg het voor jou en mij aan het kruis! Daarom mogen wij weten wie wij zijn in Hem:

"Hij heeft ons voorbestemd om als Zijn kinderen aangenomen te worden, door Jezus Christus, in Zichzelf, overeenkomstig het welbehagen van Zijn wil, tot lof van de heerlijkheid van Zijn genade, waarmee Hij ons begenadigd heeft in de Geliefde". (Efeze 1:5 HSV).

Misschien voelt die waarheid voor jou niet elke dag zo. Juist dan mag je jezelf hieraan herinneren als je ’s ochtends in de spiegel kijkt:

'Ik ben niet wat ik doe, ik ben niet wat ik heb, ik ben niet wat de mensen over me zeggen. Ik ben Gods geliefde kind. Dat is wie ik ben! Niemand kan me dat afnemen. Ik hoef me geen zorgen te maken. Ik hoef me niet te haasten. Ik kan Jezus vertrouwen en Zijn liefde met de wereld delen.' (Henri Nouwen)



Geschreven door: Else Schaap