Een poosje geleden kwam ik in het verhaal van de Samaritaanse vrouw terecht (Johannes 4:1-30). Sindsdien laat die vrouw me niet meer los. Haar verhaal raakt aan iets wat diep menselijk is. Schaamte. Verlatenheid. Het gevoel dat je iets van je waardigheid bent kwijtgeraakt.

In de ontmoeting tussen Jezus en deze vrouw zie ik iets van de wijsheid van Jezus. Hij weet alles van haar. Hij kent haar geschiedenis, haar verdriet en de plekken waar haar leven pijn heeft gedaan. Toch begint Hij nergens met een oordeel. Hij begint met een eenvoudige vraag: 'Geef Mij te drinken
.'
De wijsheid van Jezus is zo anders dan menselijke wijsheid. Terwijl Hij de waarheid benoemt, bewaart Hij haar waardigheid. Terwijl Hij haar geschiedenis kent, blijft Hij zitten. Daardoor wordt deze ontmoeting een plek van herstel.



Jezus weet meer dan Hij zegt

De Samaritaanse vrouw komt alleen naar de put, op een bijzonder tijdstip. Mensen hebben hun mening over haar. Er wordt gepraat. Er wordt gekeken. Op een gegeven moment leer je dan wel om jezelf wat kleiner te maken en zo weinig mogelijk op te vallen.

Bij de put zit Jezus. Jezus weer vanaf het eerste moment meer dan deze vrouw beseft. Hij kent haar geschiedenis. Hij kent de mannen. Hij kent de schaamte die zij met zich meedraagt. Niets van haar leven is voor Hem verborgen.
Toch begint Hij daar niet. Jezus begint met een eenvoudige vraag: 'Geef Mij te drinken.' Waarom? Ik denk omdat Jezus verder kijkt dan haar verleden. Hij ziet een vrouw tegenover Zich die iets te geven heeft. Nog voordat Hij haar geschiedenis benoemt, geeft Hij haar waardigheid.

Daar zie ik wijsheid. Jezus weet wat waar is. Tegelijk ziet Hij wat deze vrouw nodig heeft.


Waarheid zonder afstand

Later komt haar geschiedenis wel ter sprake. Jezus loopt niet om de waarheid heen. Hij noemt de mannen. Alles komt aan het licht. Maar deze vrouw wordt niet afgewezen. Jezus blijft zitten.

Ik moet denken aan woorden uit Psalm 139: 'HEERE, U doorgrondt en kent mij. Ú kent mijn zitten en mijn opstaan, U begrijpt van verre mijn gedachten.' (Psalm 139:1-2, HSV)

Die woorden kunnen spannend klinken wanneer er dingen in ons leven zijn waar we ons voor schamen. Wat gebeurt er wanneer God echt alles ziet? Bij de put zie ik het antwoord.

Jezus kent deze vrouw volledig en blijft. Zijn kennis wordt geen reden voor afstand. Zijn kennis wordt een uitnodiging tot ontmoeting. Eerst ontstaat er contact. Eerst laat Hij haar merken dat zij ertoe doet. Daarna komt de waarheid ter sprake.

Daarin zie ik Zijn wijsheid.


Een ander verhaal

Door de ontmoeting met Jezus verandert er iets in deze vrouw. Haar verleden is niet verdwenen. Haar geschiedenis is niet herschreven. Toch loopt zij anders weg dan zij gekomen is.

Jarenlang hadden schaamte, afwijzing en de mening van anderen haar verteld wie zij was. Op een gegeven moment ga je die stemmen geloven. Ze worden onderdeel van het verhaal dat je over jezelf vertelt.

Jezus vertelt een ander verhaal. Hij ziet haar geschiedenis, maar Hij ziet ook haar waarde. Hij ziet haar verwondingen, maar ook haar waardigheid. Door de ontmoeting met Jezus verschuift er iets. Langzaam gaat zij zichzelf zien vanuit Zijn blik.

Veel vrouwen kennen die andere stemmen. Woorden van afwijzing, falen of minderwaardigheid kunnen zich diep van binnen nestelen. De Samaritaanse vrouw ontdekt dat die stemmen niet het laatste woord hebben.

Het is alsof Jezus een kroon die onder het stof terechtgekomen was weer oppakt, schoonveegt en terugzet op haar hoofd. Misschien is dat wel één van de mooiste vormen van inzicht die God geeft. Niet dat we meer over onszelf te weten komen, maar dat we gaan zien wat Hij al die tijd al zag.


Kom tevoorschijn

De Samaritaanse vrouw verstopt zich aan het begin van het verhaal tussen haar schaamte en haar eenzaamheid. Aan het einde van het verhaal durft zij weer zichtbaar te worden.

Ik moet denken aan woorden uit Hooglied: 'Sta op, Mijn vriendin, Mijn mooie, en kom!' (Hooglied 2:10, HSV)
Dat zijn woorden van Iemand die een mens uitnodigt om weer zichtbaar te worden. De Samaritaanse vrouw komt tevoorschijn bij de put. Haar omstandigheden zijn niet veranderd, maar haar blik is veranderd. Zij heeft ontdekt dat zij gezien wordt door Iemand die haar volledig kent.

Misschien herken jij iets van deze vrouw. Neem dan eens de tijd om Johannes 4 rustig te lezen. Let niet alleen op wat Jezus zegt. Kijk vooral naar hoe Hij kijkt.

Vraag God vervolgens hoe Hij naar jou kijkt. Soms begint wijsheid met ontdekt worden door Iemand Die jou al helemaal kent en toch blijft zitten.

Geen verhaal is hopeloos wanneer Jezus erbij mag komen.


Geschreven door Petra Wijgerse