Soms voel ik het ineens, zomaar op een gewone dag. Terwijl ik het nieuws lees of mijn hoofd vol zit met alles wat moet, is er dat stille besef: ik leef hier, maar dit is niet alles. Alsof ik hier nét niet helemaal pas. Ik beweeg mee in het leven, draag mijn verantwoordelijkheden, vul mijn dagen, en toch blijft dat gevoel: er is meer. Iets wat trekt, maar nog niet tastbaar is. Misschien herken je dat. Dat je hier leeft, maar ergens anders thuishoort.

De Bijbel noemt dat gevoel bij naam: vreemdelingen, pelgrims, mensen onderweg. Paulus schrijft:

“Ons burgerschap is echter in de hemelen, waaruit wij ook de Zaligmaker verwachten, namelijk de Heere Jezus Christus.” (Filippenzen 3:20, HSV)

Hij schrijft dit niet vanuit een comfortabel leven. Hij kent spanning, vervolging en onzekerheid. En toch zegt hij: ons burgerschap ligt ergens anders. Dat betekent niet dat dit leven er niet toe doet, maar dat het niet ons eindstation is. En juist dát heeft alles te maken met het Koninkrijk van God.


Het Koninkrijk: begonnen, maar niet voltooid

Jezus spreekt vaak over het Koninkrijk van God. Hij zegt dat het nabij is, dat het onder ons is. Geen vaag idee voor later. En tegelijk leert Hij ons bidden: “Uw Koninkrijk kome.” Die spanning is geen tegenspraak, maar de kern van het christelijk leven.

Het Koninkrijk van God is begonnen, maar nog niet af. We zien tekenen ervan: liefde waar haat was, vergeving waar schuld zat, hoop waar wanhoop heerste. Tegelijk leven we nog steeds in een wereld vol gebrokenheid. Ziekte, verlies, onrecht en rouw zijn er ook, zelfs voor gelovigen.

Dat maakt leven vanuit Gods Koninkrijk soms confronterend. Want Zijn Koninkrijk botst met de logica van deze wereld. Waar de wereld zegt: zorg eerst voor jezelf, zegt Jezus: heb de ander lief. Waar succes wordt gemeten in zichtbaarheid en prestaties, spreekt Gods Koninkrijk over zachtmoedigheid, trouw en dienen.

Paulus vat het zo samen:

“Want het Koninkrijk van God bestaat niet uit eten en drinken, maar uit gerechtigheid, vrede en blijdschap in de Heilige Geest.” (Romeinen 14:17, HSV)

Dat raakt me, omdat dit geen omstandigheden zijn, maar houdingen van het hart. Ze groeien terwijl we leren leven vanuit Gods Koninkrijk.


Burgers van een ander Koninkrijk

Leven als burger van Gods Koninkrijk betekent leven met een dubbele blik. Met beide voeten sta ik hier, in mijn werk, relaties en verantwoordelijkheden. Maar mijn hart mag zich richten op iets groters. Op wat God belooft. Juist daarom ontstaat soms de verleiding om het Koninkrijk hier en nu zelf te willen realiseren. Alsof het onze taak is om alles recht te trekken, te laten zien dat Gods heerschappij zichtbaar wordt door macht of invloed. Maar dat is niet de weg die Jezus ging. We zijn geen bezitters van het Koninkrijk, maar erfgenamen. Jezus kwam niet als een koning op een troon, maar als een Knecht. Zijn Koninkrijk brak niet door met macht, maar met overgave. Niet met triomf, maar met een kruis. Hij zegt zelf: “Mijn Koninkrijk is niet van deze wereld.” (Johannes 18:36, HSV)

Dat betekent niet dat Gods Koninkrijk niets met deze wereld te maken heeft. Integendeel. Het raakt ons leven diep. Maar het betekent wel dat wij leven in verwachting van wat God zal voltooien. We zijn geen heersers maar erfgenamen. Geen bouwers van een eindrijk, maar verwachters van wat God voltooit.

De schrijver van Hebreeën zegt over Gods mensen:

“Zij beleden dat zij vreemdelingen en bijwoners op de aarde waren.”
(Hebreeën 11:13, HSV)

Dat vraagt om nederigheid, hoop en vertrouwen.


Wat betekent dit voor vandaag?

Misschien vraagt leven vanuit Gods Koninkrijk vandaag geen grote, zichtbare daden, maar begint het hier:

• in hoe je spreekt over jezelf
  
• in hoe je omgaat met teleurstelling
  
• in hoe je blijft liefhebben waar dat moeilijk is
  

Het Koninkrijk van God groeit vaak stil. Als een zaadje. Onopvallend, maar levend. En misschien is dat wel de uitnodiging van deze maand: niet om alles te begrijpen, maar om je te laten vormen. Niet perfect leven, maar trouw zijn. Niet hier thuis voelen, maar leven vanuit het besef dat je gemaakt bent voor het eeuwige Koninkrijk. Dat God door jou heen mag laten zien hoe Zijn Koninkrijk eruit ziet.


Voor jou

Misschien voel jij je soms ook een beetje ontheemd. Alsof je hart verder kijkt dan wat je ogen zien. Laat dat verlangen je bemoedigen. Het is een richtingaanwijzer. Het wijst naar Huis.We leven hier. Met beide voeten op de grond. Met verantwoordelijkheden, relaties en pijn. Maar we horen ergens anders thuis. En dat geeft hoop. Want het betekent dat het laatste woord niet ligt bij wat nu zwaar is.

Het Koninkrijk van God komt. Niet omdat wij het afdwingen, maar omdat Hij trouw is aan Zijn belofte. Tot die tijd mogen we leven als pelgrims. Met open handen. Met ogen gericht op Hem.


Gebed

Heere God,
U weet hoe vaak ik me laat vormen door wat deze wereld van mij vraagt.
Leer mij leven vanuit Uw Koninkrijk, met gerechtigheid in mijn keuzes,  vrede in mijn hart en blijdschap die dieper gaat dan omstandigheden.

Help mij om hier te leven met open handen, en mijn hoop te vestigen op U.
Want ik leef hier, maar ik hoor bij U.

Amen.



Geschreven door: Martine van Dam