Er waren geen woorden meer. Er was geen gescheld meer, geen gevloek, geen gehuil. Het is de meest sombere dag van de mensheid. Of misschien denk ik dat het stil was, maar was het juist een hels kabaal. Juist wel gevloek, kakelend gelach. De boze dacht dat hij gewonnen had. Maar de aarde houdt zijn adem in, bewust van het afschuwelijke dat net gebeurd is.


Avond

"En toen het avond geworden was, kwam er een rijke man van Arimathea, [….] Die ging naar Pilatus en vroeg om het lichaam van Jezus. [….] en legde het in zijn nieuwe graf, dat hij in de rots uitgehakt had; en nadat hij een grote steen voor de ingang van het graf gewenteld had, ging hij weg." (Matt 27: 57-60 HSV)

Toen het avond geworden was. Deze eerste zin kwam ineens binnen. Toen het avond geworden was. Het wordt donker. De nacht is onderweg. Misschien een lange nacht vol zorgen en gepieker. Avond in je leven. Ik zou een lofzang willen houden over het leven van een christen. Wat voor Machtige en Grote God we hebben. Hij is onze eeuwigdurende Vader en wil voor ons zorgen.

Soms wordt het avond in je leven. Of is het al heel lang avond. Er lijkt geen morgen te komen. De nacht is aangebroken en God lijkt mijlenver weg.

Ruim 2000 jaar geleden, toen het avond geworden was, was er een rijke man die het lichaam van Christus in een graf legde. De stemmen zijn verstomd. Onwerkelijk wat er op die dag gebeurd is. De kwade machten die zich in al hun vuiligheid en lelijkheid lieten zien.
En toen werd het nacht.


Nacht

God zwijgt, omdat er alleen met stilte gesproken kan worden. Herken je het. Stil zijn. Want met elk woord dat je wilt zeggen lijken de tranen als vanzelf te komen. Verdriet overmand je. Boosheid misschien. God, waarom overkomt ons dit? Waar bent U? Waarom grijpt U niet in? Je verlangt naar een troostrijk woord, maar er klinkt niets. En voor je het weet, is er een tweede dag voorbij en de nacht valt alweer. En God heeft niets gedaan of gezegd. De nacht lijkt eindeloos lang te duren. Je ligt te woelen en te draaien. Misschien vraag je je wel af, of God echt bestaat? Hoe zou het voor de discipelen geweest zijn? De dag dat Jezus in het graf lag? Wat een verzoeking! Al die dromen van het nieuwe Koninkrijk zijn in rook opgegaan.

Zal het ooit weer dag worden?


Een nieuwe morgen!

"Laat na de sabbat, toen het licht begon te worden op de eerste dag van de nieuwe week, […]
En zie, er vond een grote aardbeving plaats, want de engel van de Heere, die uit de hemel neerdaalde, ging erheen, rolde de steen van de opening weg en ging erop zitten." (Matt 28: 1&2 HSV)

Hoor je dat? Ik hoor weer vogels! Ze hebben op zaterdag hun stem niet laten klinken, maar nu deze ochtend! Ze zingen het uit want de HEERE is opgestaan. Het is weer licht geworden. Het leek zo donker, maar God was er elk moment bij. Het is Hem nooit uit de hand gevallen. Hij weet van het begin en het einde! Het begon weer licht te worden. Wat een troost mag dit voor ons zijn. Het leven kan soms zo donker zijn en God lijkt zo ver weg, maar Hij is er! Jezus heeft de donkerste dag voor ons overwonnen. Jezus is de Overwinnaar!  

Hij weet van je verdriet en van je tranen, Hij kent de diepste duisternis. God kent het verdriet, want Hij heeft zijn Zoon zien sterven en lijden, opdat wij mogen leven.  

Laten we op Hem bouwen en Hem vertrouwen. Ook al is het nacht in je leven. Een lange donkere nacht. Weet dat het altijd weer ochtend wordt.

"En God zal alle tranen van hun ogen afwissen, en de dood zal er niet meer zijn; ook geen rouw, jammerklacht of moeite zal er meer zijn.  Want de eerste dingen zijn voorbijgegaan". (Opb 21:4 HSV)



Geschreven door Dineke Gerritsen