Stel je voor: het is ochtend. De koffie moet nu net worden bijgevuld. Je tas ligt half vol, half leeg, en je gedachten staan volop aan. Het leven kan voor jou zelfs al langer wellicht elke dag als een stormachtige rivier voelen.

Hij alleen is mijn rots en mijn heil; Hij is mijn burcht; ik zal nooit wankelen. Psalm 62:3 (HSV)


Psalm 62 herinnert ons eraan dat God rots en burcht is een fundament dat nooit wankelt. Hij is de plek waar je mag landen, waar je ademhaling weer zakt, waar veiligheid niet afhankelijk is van omstandigheden. Zelfs wanneer alles om je heen of in jezelf heen en weer schudt, blijft Hij onveranderd. Bij Hem vind je rust, stevigheid en bescherming, ook als je eigen kracht even wegvalt. Door zingen, gebed en/of de Bijbel lezen.

Als dat heel moeilijk is om te ervaren in een situatie, vraag ik altijd: "Wat is het kleinst mogelijke stapje dat ik vandaag wel kan zetten?” En juist in dat fundament kun je kleine momenten van de burcht ervaren. Probeer het eens zo: adem diep in en voel iets los van wat je vandaag draagt: “Ik leg het neer bij U.” Adem opnieuw in: “Ik vertrouw op U.” Adem uit: “U draagt mij, zelfs nu (mag je zelf even invullen). Het lijkt misschien klein, maar juist dit bewust stilstaan is de kracht van Hem als rots en burcht te ervaren.
]
Stormen kunnen komen, chaos kan alle kanten op waaien, maar je blijft steeds beschermd. Kan jij het vandaag zien of in gebed om vragen?

Het mooie van Hem als rots en burcht is dat Hij uitnodigt om te vertragen, even terug te trekken, te bidden en bezig te zijn met je geloof. Vanuit die veiligheid ontstaat vrijheid: vrijheid om jezelf te zijn en te gebruiken in jouw situatie.

Voor vandaag een uitnodiging voor jou: kies een moment, adem, en ervaar hoe God jouw rots, heil en burcht is. Voel hoe Zijn aanwezigheid stevig en stil is, zoals een rots in de rivier.


Geschreven door @kleurrijkwortelen