‘Kijk eens mama! Allemaal mooie bloemetjes!’ Enthousiast rent mijn vierjarige zoontje me voorbij op het smalle bospaadje. Mijn blik glijdt over de dorre, bruine berm naast me. Het is pas februari en ik kan in de verste verte niets bloeiends ontdekken. Laat staan een mooie bloem. Ik zak door mijn knieën in een poging te zien wat hij ziet. En warempel…


Onder in de berm groeien kleine, witte bloemetjes. Vanaf mijn ooghoogte nooit te zien onder al het overhangende groen. Wat een les weer, denk ik, terwijl we hand in hand verder lopen. Soms vraagt het een andere manier van kijken om dingen te kunnen zien.

Jezus overwinnaar, is dat iets wat jij altijd kan zien? Misschien weet je precies hoe het verhaal in elkaar zit. Als je al je hele leven naar de kerk gaat, heb je het vaak genoeg gehoord. Met Pasen vieren we dat Jezus stierf voor de zonden van de wereld, na drie dagen herrees uit het graf en zo de dood en het kwaad overwon. Jezus als overwinnaar!


Zichtbaar kwaad

En toch... Als je om je heen kijkt, lijkt het niet altijd alsof je bij het winnende ‘leger’ hoort. Wereldwijd werden er nog nooit zo veel christenen vervolgd. We leven in een wereld waar misbruik en geweld aan de orde van de dag zijn.

En misschien raakt het kwaad jouw eigen leven wel. Staat er aan je eettafel een lege stoel. Of werd kortgeleden je hart gebroken door een pijnlijke diagnose. Misschien heb je grote zorgen om je kind. Of schuurt het behoorlijk in je huwelijk. Misschien worstel je met eenzaamheid…


Spanningsveld

Wat kan het pijn doen, het spanningsveld waarin we leven. We weten dat Jezus heeft overwonnen. We vieren het met Pasen, we zingen het in liederen, we belijden het in de kerk. Maar als we om ons heen kijken, zien we heel vaak de dorre berm. Het onrecht. Het verdriet. De gebrokenheid. De pijn.


Blijf zoeken
Op momenten dat die gebrokenheid mij opslokt, helpt het mij om mijn blik te verleggen. Om, net als op die koude middag in februari, vanuit een ander perspectief te kijken. Ik moest toen letterlijk door mijn knieën om te zien wat mijn zoontje al zag. Kleine, witte bloemetjes. Kwetsbaar maar bloeiend…

Zo ga ik ook door mijn knieën om mijn blik te verleggen op Jezus, onze Overwinnaar! Toen Jezus stierf aan het kruis, leek het voor de wereld alsof Hij verloor. Wat eruitzag als nederlaag bleek de grootste overwinning ooit. Die overwinning werd pas zichtbaar voor wie bleef kijken. Wie bleef zoeken.

"Bid, en u zal gegeven worden. Zoek, en u zult vinden. Klop, en er zal voor u opengedaan worden. Want ieder die bidt, die ontvangt. Wie zoekt, die vindt. En voor wie klopt zal opengedaan worden." (Mattheüs 7: 7-8 HSV)

Anders kijken betekent niet dat de pijn verdwijnt. Maar het betekent wel dat we bloei gaan zien:

In jongeren die hun leven aan Jezus geven.
In een kerk die onder druk alleen maar sterker wordt.

Maar ook dichterbij in je eigen leven:
In een lege stoel die even gevuld wordt door iemand die je in je verdriet troost.
In een huwelijk dat schuurt, maar waarvoor wordt gestreden.
In zorgen om een kind, die je op je knieën brengen, dichter bij Gods hart.
In een diagnose waardoor je kijk op wat belangrijk is compleet verschuift.
In een vriendin of buurvrouw die jouw eenzaamheid even doorbreekt.\

Jezus als overwinnaar zien, betekent niet dat de strijd (in dit leven) verdwenen is. Het betekent dat de uitkomst vaststaat. Dat we een hoop hebben die zeker is! Het kwaad heeft niet het laatste woord, ook niet in jouw leven.

Waar kun jij anders naar kijken?
Zullen we vandaag samen kiezen om door onze knieën te gaan?

"Deze dingen heb Ik tot u gesproken, opdat u in Mij vrede zult hebben. In de wereld zult u verdrukking hebben, maar heb goede moed: Ik heb de wereld overwonnen" (Johannes 16:33 HSV)



Geschreven door Else Schaap @elseschaap90