‘Echt eerlijk zijn… durf je dat hier?’ In het proces van het schrijven van deze overdenking legde God die vraag op mijn hart. Soms heb ik een blog zo op papier, deze keer duurde het langer. Versie 1, 2 en zelfs 3 belandden in mijn digitale prullenmand. Met een reden. Ik denk dat God de tijd wilde gebruiken om iets te bewerken in mijn hart… Uiteindelijk stelde Hij mij een vraag die best een beetje pijn deed: ‘Welke rol heeft Mijn Woord in jouw leven?’

Als ik ze zou gaan tellen, vind ik zo minimaal negen Bijbels in mijn huis. De kinderbijbels nog niet eens meegerekend, dan zou de stapel dubbel zo dik zijn. Mijn eerste eigen Bijbel was er zo’n eentje met psalmen, die ik als klein meisje elke zondag trouw meenam naar de kerk. Een jongerenbijbel kreeg ik bij mijn belijdenis. De mooiste, onze huwelijksbijbel, had ik in mijn stralend witte jurk voor het eerst in mijn handen…


Elk moment?

Op alle grote momenten van mijn leven was het erbij: Gods Woord. En gelukkig ging het toen zeker ook open. Ik herinner me nog goed hoe belangrijk ik het vond om een juiste bijbeltekst te vinden voor onze bruiloft. Woorden die toch je hele leven met je meegaan. Op zulke grote momenten ben je je vaak heel bewust van de dingen die gebeuren en van de impact die ze hebben. Maar hoe is dat op een alledaagse dag?

Ja, ik wandel elke dag met God. Maar hoe vaak open ik thuis Zijn Woord? Bijt ik mij er echt in vast? Leer ik begrijpen wat Hij ons wil vertellen…


Comfy genade

Laat me duidelijk zijn, ik ben hier niet om (mezelf) te veroordelen. Maar ik denk dat we soms best een beetje strenger mogen zijn voor onszelf. Hoe snel leunen we niet ‘comfy’ achterover in onze stoel van genade? Ja, het is waar: Jezus is voor onze zonden gestorven en wij mogen vanuit dat offer leven. We hoeven (én kunnen ook) niets voor die redding te doen. En dat is pure genade!

Maar er is zoveel meer beschikbaar dan dat! God wil niets liever dan een levende relatie met ons. En wat God mij steeds vaker duidelijk maakt, is dat Zijn Woord daarbij onmisbaar is.



Intens gemis

Ik wil met een voorbeeld proberen duidelijk te maken wat God met de Bijbel in ons leven wil bereiken. Stel je voor dat je als jong meisje je moeder verliest (mocht dit jou zijn overkomen, dan bid ik je Gods troostende liefde toe). Op zo’n leeftijd kun je eigenlijk helemaal niet zonder één van je ouders. Een moeder is (als het goed is) een bron van veiligheid, onvoorwaardelijke liefde en emotionele steun. Wanneer zij wegvalt, is dat voor een kind een intens gemis. Hoe moet je ooit zonder haar verder?
 

Liefdevolle gids

Maar dan vind je na een paar maanden op zolder opeens een doos vol met brieven in haar handschrift… Je ontdekt dat je moeder in de periode vóór haar overlijden brieven aan je heeft geschreven. Een brief voor elk groot moment waar zij niet meer bij kon zijn. Momenten waarop je haar eigenlijk juist zo hard nodig had: je eerste ongesteldheid, verkering, de overstap naar de middelbare school, je afstuderen, trouwen, zelf moeder worden. Met elke brief is ze er toch een beetje bij. Ze geeft je raad, richting, bemoediging en liefdevolle adviezen. Bovenal vertelt ze over zichzelf en hoeveel ze van jou hield.

Bedenk je eens in dat je daar op zolder zit. Je hebt net de laag stof van de doos afgeblazen en moet nu een keuze maken…

Trek je direct het deksel eraf om alle brieven zo snel mogelijk te lezen? Of laat je de doos misschien liever dicht, omdat het te confronterend voelt en je bang bent voor de emoties die bij jezelf los kunnen komen?


Brieven van onze Schepper

Je zou de Bijbel kunnen vergelijken met zulke bemoedigende brieven van een moeder die er niet meer is. In beide gevallen leer je, door te gaan lezen, het liefhebbende ouderhart - van je moeder of van je Schepper - beter kennen. En je ontdekt ook dingen over jezelf. Waarom je bepaalde dingen doet zoals je ze doet en hoe er naar jou wordt gekeken. (En wat dat doet met de manier waarop je naar jezelf en/of anderen kijkt).

Net zoals die brieven van een moeder pas betekenis krijgen wanneer je ze opent en leest, zo wil God door de Bijbel vandaag tot ons spreken. Zijn persoonlijke woorden zijn bedoeld voor alle momenten van ons leven. De mooie, moeilijke en alledaagse. Jezus belooft dat we daarin niet alleen staan. Hij zegt dat de Heilige Geest ons zal leiden in de waarheid, stap voor stap, op het juiste moment. Misschien niet door op elke vraag direct een antwoord te geven, maar wel door Zijn Woord levend te maken in ons leven.

“Maar wanneer Die komt, de Geest van de waarheid, zal Hij u de weg wijzen in heel de waarheid” (Johannes 16:13a - HSV)

Waar het Woord levend wordt (lees: opengaat), blijft het niet zonder vrucht. Het zet aan tot groei, troost, bekering of volharding. Soms heel zichtbaar, soms stilletjes groeiend ondergronds. Maar het werkt vaak dieper dan we op dat moment kunnen overzien.

“Bij wie in de goede aarde gezaaid is, dat is hij die het Woord hoort en begrijpt, die ook vrucht draagt en voortbrengt, de één honderd-, de ander zestig-, en de ander dertigvoudig” (Mattheüs 13:23 - HSV)

Misschien ligt jouw Bijbel er wel bij zoals die doos brieven op zolder: dicht, uit gewoonte of uit voorzichtigheid. Maar God verlangt ernaar om door Zijn Woord met je mee te leven, elke dag opnieuw. Zullen we samen kiezen om dat Woord elke dag te openen, woord voor woord, bladzijde voor bladzijde?


Geschreven door Else Schaap @elseschaap90