We hadden ons niet gerealiseerd, toen we aan ons verbouwproject begonnen, dat er veel mensen zijn die een mening hebben over ons project. Sommige meningen en suggesties zijn handig omdat ze je verder helpen, maar andere absoluut niet. Want uiteindelijk wil je doen wat je zelf wil, toch?


Confronterend
  
[…] en Wij zullen naar hem toekomen en bij hem intrek nemen. (Johannes 14: 23c HSV)

De deurbel gaat. Ik wriemel aan de zoom van mijn trui en haal een keer diep adem voordat ik de deur openmaak.
‘Goedemorgen!’ De interieurstyliste kijkt mij met een stralende lach aan. Ze wil me een knuffel geven die ik half ontwijk, waardoor het een lafhartige begroeting wordt.

‘Het ziet er heel mooi uit van buiten. Je zou bijna zeggen: piekfijn in orde, maar wij weten wel beter.’ Ze grinnikt.
Ik grijns maar een beetje. ‘Zullen we anders eerst even koffie drinken? Dan kan ik je vertellen waar je mee aan de slag kan en dan doen we rustig aan. Het hoeft allemaal niet zo snel.’
Ze kijkt me met opgetrokken wenkbrauwen aan. ‘Weet je het zeker? Ik dacht dat je binnen een grote verandering wilde?’

‘Ja maar,’ ik wrijf over mijn arm, niet zeker wetend, hoe ik het moet vertellen, ‘straks hebben de buren er last van en…’de zin dooft uit als een flakkerende kaars.
Ze legt haar hand op mijn arm. ‘Laten we een rondje lopen door het huis, we doen niets zonder jouw toestemming.’
Ik laat haar het huis zien, eerst beneden: woonkamer, keuken, bijkeuken. Dan naar boven, kamers van de kinderen, badkamer. Sommige plekken sla ik bewust over: Voorraadkast, onze slaapkamer, garage.
‘Is dit alles?’

Met mijn armen voor mijn borst gevouwen staar ik haar aan. ‘Dit is het.’
‘Sorry, ik heb het misschien verkeerd begrepen maar onlangs zong je vol overtuiging, ik citeer: Neem mijn leven, laat het Heer, toegewijd zijn aan Uw eer en Neem mijn zilver en mijn goud, neem mijn kennis en verstand, Neem mijn leven, neem mijn leven. Dus, wij dachten, heel je leven. Dus alles.’ Ze kijkt me met zachte afwachtende ogen aan.
Ik zie mezelf weer staan, hand op mijn borst. Ik meende het echt, tot nu. Tot dit moment dat ze alles wilt veranderen en niets in mijn leven goed genoeg is en ik alles moet overgeven in haar handen. Ik storm mijn slaapkamer in en sla de deur achter mij dicht. Met mijn hoofd in mijn handen zit ik op mijn bed. De tranen druppen tussen mijn vingers door.  ‘Ik mag toch wel zelf beslissen over mijn leven. Ik weet toch zelf wel wat goed voor mij is!’ schreeuw ik tegen de dichte deur.


Gods wijsheid

'Vertrouw op de HEERE met heel je hart, en steun op je eigen inzicht niet. Zoek Hem in al je wegen, dan zal Hij je paden recht maken. Wees niet wijs in eigen ogen'. (Spreuken 3: 5,6,7a HSV)
 
Ik schrik op van mijn wakende droom. Opgelucht haal ik adem, het is niet echt dat iemand mijn nieuwe huis helemaal op z’n kop zet. Het zou je maar gebeuren. Ik zie nog helder voor de geest hoe ze aanwees dat ik dingen verborg door de dichte gordijnen, dat ik kasten vol opgepropte spullen had. Het moest allemaal veranderd worden. Ik moest veranderd worden, zoveel begreep ik wel. En het ongemak wat het mij gaf, had ik zelf nog wel iets in te brengen? Alles wat ik zelf opgebouwd had moest anders. Natuurlijk ik belijd het mee, Gods wegen zijn zoveel beter, maar pfftt, Hij zou maar echt met je aan de slag gaan. Alles onder zijn Leiding. Makkelijk is het niet om te vertrouwen op Zijn Wijsheid als alles tegen zit. Als je tobt met je gezondheid, moeite ervaart op je werk, als je je financiën niet op orde heb. En dan luisteren naar Zijn waarheid. Gehoorzamen aan Zijn Wijsheid. Wie durft en kan zich zo overgeven? In mijn eigen leven merk ik dat het niet zo makkelijk is.  

Eerlijkheidshalve moet ik bekennen dat ik in de kerk zit, het is warm en het zweet staat in mijn nek. De woorden van de predikant lieten mijn gedachten afdwalen naar het beeld van iemand die je hele huis op zijn kop zet. De organist zet een psalm in.

HEER, ai, maak mij Uwe wegen,
Door Uw woord en Geest bekend;
Leer mij, hoe die zijn gelegen,
En waarheen G' Uw treden wendt,
Leid mij in Uw waarheid, leer,
ijverig mij Uw wet betrachten
Want Gij zijt mijn heil o HEER,
ik blijf U al den dag verwachten.
(Psalm 25:2 Berijmd)

'Met tranen in mijn ogen zing ik mee. Ja God, ik verwacht U. Ook al begrijp ik soms helemaal niets van wat u doet. Ook al wordt alles onder mijn handen afgebroken. Maar ik weet: U blijf ik verwachten! Want uit Zijn mond komen kennis en inzicht '(Spreuken 2:6b HSV)


Dineke Gerritsen