Jong weesmeisje wordt nieuwe koningin. Klinkt als een prima thema voor een Disneyfilm, vind je niet? Wie het Bijbelverhaal van Ester in grote lijnen hoort, kan zo denken aan een sprookje. Maar als je dieper in het verhaal van deze moedige vrouw duikt, besef je dat haar leven helemaal niet zo fabelachtig was. Toch laten de dappere keuzes van Ester iets unieks zien: God kan ons in alle omstandigheden gebruiken voor Zijn plan.


Dan toch even wat grote lijnen om mee te beginnen. Ken je het verhaal van Ester nog niet, dan is het goed om te weten dat het begint met de zoektocht van een koning naar een nieuwe koningin. Het speelt zich af zo’n 500 jaar voor Christus. Een tijd waarin vrouwen een ondergeschikte positie hadden, al helemaal aan het hof van de koning. Daar werd een vrouw ook gezien als een statussymbool en leefde ze in een harem.

Koning Ahasveros, over wie we in dit bijbelboek over lezen, had enorme macht. Eenmaal uitgevaardigde koninklijke besluiten konden volgens de wetten van Meden en Perzen niet zomaar worden herroepen, zoals we ook in het boek Ester lezen.


Geen vrijwillige deelname

Een machtige koning op zoek naar een nieuwe koningin dus. Misschien klinkt een leven als koningin best aantrekkelijk. Maar als je goed leest, zie je dat Ester niet gevraagd werd of ze mee wilde doen aan deze ‘verkiezing’. In Ester 2 lezen we dat jonge vrouwen bij elkaar worden gebracht en in het paleis onder toezicht worden gesteld. Ester wordt onderdeel van een systeem waarin de koning beslist welke vrouw hem het meest bevalt.
 
‘Toen nu het besluit van de koning in een verordening bekend was gemaakt en er veel meisjes bij elkaar werden gebracht in de burcht van Susa, waar ze onder toezicht van Hegai kwamen te staan, werd ook Ester naar het koninklijk paleis overgebracht en onder toezicht van deze haremwachter gesteld.’
(Ester 2:8 NBV21)

En opvallend: nadat ze eenmaal koningin is geworden, krijgt ze niet ineens volledige zeggenschap. Haar positie blijft continu afhankelijk van de koning.


Leven met geheimen
De oom van Ester, Mordechai, zegt haar expliciet dat ze haar afkomst niet bekend moet maken. Zelfs als koningin kan Ester dus niet vrijuit spreken over wie ze is. Ze leeft met een geheim dat haar later zelfs in levensgevaar brengt. Dat klinkt niet echt als een sprookjeshuwelijk, toch?

‘Ester had niet verteld uit welk volk of welke familie ze stamde; Mordechai had haar namelijk op het hart gedrukt dit niet bekend te maken.’  (Ester 2:10 NBV21)


Concurrentie

‘Eens, toen er opnieuw jonge meisjes bij elkaar werden gebracht, deed Mordechai dienst in de Koningspoort.’ (Ester 2:19 NBV21)

Opnieuw? Lees ik dat nou goed? Het laat in ieder geval zien dat Ester niet de enige vrouw in het paleis was. De koning had naast een koningin ook bijvrouwen.

Het geeft mij het gevoel dat Ester als koningin niet ineens veilig of onaantastbaar was. De koning moest haar wel de mooiste blijven vinden. Toch lezen we in het verhaal niets over jaloezie of strijd om haar positie. Haar aandacht komt uiteindelijk vooral te liggen bij haar eigen volk en bij de vraag wat zij kan doen in de situatie waarin ze terecht is gekomen.


Komen of laten doden

Wanneer Haman, een belangrijke adviseur van de koning, een plan smeedt om alle Joden uit te roeien, wil Ester naar de koning om voor haar volk te pleiten. Maar ze kan niet gewoon naar haar eigen echtgenoot toe lopen. De regel is: wie zonder geroepen te zijn naar de koning gaat, kan ter dood worden gebracht. Ester is koningin, maar heeft niet vanzelfsprekend toegang tot haar eigen man.

‘Alle dienaren van de koning en de inwoners van alle provincies van het koninkrijk weten dat er maar één wet geldt voor iedere man of vrouw die zonder ontboden te zijn naar de koning gaat en in de binnenhof komt: die persoon wordt ter dood gebracht. Alleen degene wie de koning zijn gouden scepter toesteekt, brengt het er levend af.’
(Ester 4:11 NBV21)

Daarmee wordt haar kwetsbare positie opnieuw duidelijk. Ze heeft een kroon op haar hoofd, maar dat betekent niet dat ze alles kan.


Invloed zonder macht

Als je het verhaal goed leest, besef je dat Ester weinig zichtbare macht had. Ze bevindt zich in een wereld waarin grote machthebbers beslissingen nemen, maar toch lijken juist haar keuzes uiteindelijk beslissend. Dat blijkt wel uit het belangrijkste moment van het verhaal…


Ester kiest voor afhankelijkheid

Wanneer alles afhangt van Esters inbreng, vraagt ze haar volk om met haar te vasten. In het bijbelboek wordt God nergens rechtstreeks genoemd. Toch zien we Ester juist op dit beslissende moment vasten en zich afhankelijk opstellen. Daarna zegt ze: ‘Als ik moet omkomen, dan moet ik maar omkomen.’ Wat een dapper besluit!

Ester weet niet of het goed zal aflopen. Ze krijgt geen garantie dat de koning haar zal sparen. Ze weet zelfs dat haar keuze haar leven kan kosten. Ester was geen vrouw die alles onder controle had. Juist niet. Toch kiest ze ervoor om te doen wat nodig is.


Als het erop aankomt…

Op het moment dat het erop aankomt, kiest Ester ervoor om niet alleen naar haar eigen veiligheid te kijken. Ze vast en doet daarna wat ze moet doen. In haar grootste crisis vertrouwt ze niet op haar eigen kracht, maar op God.
Dicht bij God leven betekent niet dat je altijd weet wat God gaat doen. Ook niet dat je nooit bang bent of dat je zeker weet dat alles goed komt. Maar het gaat erom dat je leert om, juist wanneer je het niet meer weet, je vertrouwen op God te richten.

God kan jou in alle omstandigheden gebruiken voor Zijn plan!



Geschreven door Else Schaap @elseschaap90