Het is al zeker 25 jaar geleden. Ik was een tiener en wij hadden clubavond. Op de verbouwde zolder hield de clubleiding een inleiding. Ik weet niet precies meer waar het over ging. Het verhaal ging over een man waartegen God sprak, maar deze persoon luisterde niet. Hij deed niet wat er van hem gevraagd werd. Tijdens de avond praatte ik erover door. Hoe kan het toch? Als God spreekt, een bewijs dat Hij bestaat, dat die man niet luisterde?


Een oproep

[…] en Ik vroeg en laat tot u sprak, maar u niet geluisterd hebt, en Ik u geroepen heb, maar u niet geantwoord hebt, (Jer 7:13b HSV)

Tijdens die avond was dat voor mij het zwaartepunt. Als God spreekt, dan weet je dat Hij bestaat. Natuurlijk doe je dan wat Hij zegt!
Toch moet ik nog vaak aan deze avond denken. Ik weet tegenwoordig dat het niet zo zwart-wit is. Ik weet zeker dat God bestaat, maar luister ik altijd naar de dingen die Hij zegt?
Afgelopen week las ik in de Bijbel en kwam ik deze tekst tegen:

“Stelen, doodslaan, overspel plegen, valse eden afleggen, reukoffers brengen aan de Baäl, andere goden achterna gaan, die u niet gekend hebt, En dan voor Mijn aangezicht komen staan in dit huis waarover Mijn Naam is uitgeroepen en zeggen: Wij zijn gered- om al deze gruweldaden te doen?” (Jer 7:9&10HSV)

Ik moest wel even slikken toen ik deze tekst las. Dit gaat toch niet over mij? Dat doe ik toch niet? En toch word ik aangesproken, worden wij aangesproken. Want ook ik kom in Gods huis en zeg: “Ik ben gered.”
Maar stelen, doodslaan, overspel? Andere goden dienen? En toch kwam ik tot de ontdekking dat het misschien juist over mij gaat, over ons gaat.

Waar laat ik me door leiden als ik boodschappen doe of kleding koop? Is mijn portemonnee mijn leidraad? Of probeer ik rechtvaardige keuzes te maken? Na te denken over de oorsprong van een artikel? Is de maker rechtvaardig behandeld?

Waar stel ik mijn vertrouwen in? Geloof ik in de technologie? Mijn bankrekening? Is AI waar we al onze antwoorden van moeten verwachten?

Of nog dichterbij; Hoe ga ik om met mijn broeder of zuster in de kerk? Degene die altijd opmerkingen heeft over hoe het gaat? Of de persoon die heel anders denkt dan dat ik denk? Kan ik die nog, in Jezus Christus, liefhebben? Of negeer ik diegene? En zwijg ik hem of haar dood? Een vriendin of zus waarmee de relatie niet helemaal vlekkeloos verloopt? Hoe ga ik daarmee om?



Gehoorzamen
 
"U hebt gehoord dat tegen de ouden gezegd is: u zult niet doden […] Maar Ik zeg u: Al wie ten onrechte boos is op zijn broeder of zuster zal schuldig bevonden worden door de rechtbank". (Matt 5:21 & 22a HSV)

Ik moest wel even slikken na het lezen van Jesaja. Het bleef ook door mijn hoofd spoken. Welke keuzes maak ik? Ben ik bezig om iets van Gods rechtvaardige wereld te laten zien? Jezus gaat in Mattheüs 5 nog een stapje verder, ‘Wie ten onrechte boos is’. Ik slik nog maar eens een keer. Hoe vaak ben ik niet onterecht boos op mijn kinderen? Op mijn man? Hoe vaak denk ik niet in mijn recht te staan als het gaat om meningsverschillen met een ander.
Zo kwam ik precies terecht bij het thema van deze maand: Het levende Woord.

De vraag werd in zachtaardigheid gesteld; Als een Vader die Zijn kind een duwtje in de goede richting wil geven.
Luister ik naar dat Levende Woord? Laat ik het mij veranderen in mijn doen en laten? Of blijf ik die stem negeren en ongehoorzaam? Doe ik koppig en ongehoorzaam alleen wanneer ik dat zelf wil? Loop ik Gods weg of loop ik mijn eigen weg? ( vrij vertaald Jer. 7:24)

Het deed me stilstaan en beseffen dat ik weer de juiste weg moet bewandelen. Dat ik me er niet gemakkelijk van af moet maken. Dat ik me steeds moet bekeren en laten veranderen door dat Levende Woord.
Het was een oproep tot gehoorzaamheid.

“Luister naar Mijn stem. Dan zal Ik u tot een God zijn, en u zult mij tot een volk zijn. Bewandel heel de weg die Ik u gebieden zal en het zal u goed gaan.” (Jer7: 23HSV)


Geschreven door: Dineke Gerritsen