Het verhaal van Esther is een bijzonder verhaal. Esther is wees, haar ouders zijn gestorven en zij wordt door haar oom opgevoed. Op een dag wordt ze meegenomen naar het huis van de koning. Ze is vanwege haar schoonheid geselecteerd om mogelijk de nieuwe koningin te worden. Maar ze is lang niet de enige, er zijn veel meisjes verzameld. Dan blijkt dat koning Ahasveros stapelverliefd op haar wordt en hij maakt haar tot koningin. Niet zomaar koningin, maar koningin van een enorm rijk! Het oude Perzische Rijk was enorm, het liep van India tot Egypte. Wat een ongelofelijke verandering in het leven van Esther. Ze is geboren voor een tijd als deze, geboren om koningin te worden.


Maar dan gebeurt er iets vreselijks. De gemene Haman verzint een plan waardoor alle Joden zullen worden uitgeroeid. Esthers oom vertelt haar van het plan, maar ze weet niet wat ze eraan kan doen. Zonder toestemming naar de koning toegaan, kon gemakkelijk de dood tot gevolg hebben. En dan zegt haar oom dit:
"Want als je je in deze tijd in diep stilzwijgen hult, dan zal er vanuit een andere plaats verlichting en verlossing voor de Joden komen, maar jij en het huis van je vader zullen omkomen. En wie weet of jij niet juist voor een tijd als deze tot deze koninklijke waardigheid gekomen bent" (Esther 4:14 HSV).


Geroepen

Je bent geroepen voor een tijd als deze. Esther, jij bent niet zomaar toevallig koningin geworden. Jij hebt een roeping daar! Oef, hoe zou Esther dit hebben beleefd? Zou ze druk hebben gevoeld? Ik denk van wel. Stel je voor, het Joodse volk staat op het punt om uitgeroeid te worden en jij bent degene die dat zou kunnen verhelpen. Dat moet wel voelen als een last op je schouders. Uitverkoren zijn om koningin te worden krijgt ineens een hele andere lading.


Een last op je schouders

Het kan je verlammen; de druk om te presteren. Want hoe krijg je dit voor elkaar? Ook al ben je ergens voor gemaakt, dat wil toch niet zeggen dat het lukt? Ja, je bent geboren voor een tijd als deze. Dus kom op, doe waarvoor je geroepen bent! Maar wat nou als je dat niet kan, als het mislukt, als je een fout maakt? Ik zou in de stress schieten, nachten liggen piekeren en tobben. Hoe gaat Esther hier mee om? We lezen in de volgende verzen het antwoord van Esther aan haar oom:

"Roep alle Joden in Susa bij elkaar. Spreek af dat jullie niet meer eten en drinken, drie dagen lang. Doe dat voor mij. Eet niet en drink niet, overdag niet en ook ’s nachts niet. Mijn
dienaressen en ik zullen ook niet meer eten en drinken. Daarna zal ik naar de koning gaan, ook al is dat tegen de wet. Als ik moet sterven, dan moet dat maar." (Esther 4:16 BGT)


Hulp zoeken

Esther zoekt haar hulp bij God. Ze gaat vasten, niet eten en niet drinken, gedurende drie dagen. Dat is een flinke tijd! En niet alleen zij, maar ook de mensen om haar heen en de Joden in de stad roept ze hiertoe op. Door te vasten roept ze God om hulp. Dat is wel wat anders dan een snel schietgebedje. Ik denk dat het een van de heftigste vormen van hulp roepen is die een mens kan doen. Door te vasten vernedert Esther zich voor God, om zo te laten zien dat ze van Hem haar hulp verwacht. Van Hem en niemand anders. Alleen Hij kan verlossing geven.


Waar ren jij naar toe?

Wat doe jij als het moeilijk is? Naar wie ren je toe? Of vlucht je weg? Dat kan op veel verschillende manieren. Door het gebruiken van verdovende middelen, maar ook door te vluchten in social media, shoppen of chocolade. Esther zocht haar hulp op de enige plek die ook echt hulp kan bieden. Bij God, bij haar Vader in de hemel. Bij degene met alle macht en kracht. Bij degene die wonderen kan doen. Bij degene die haar begrijpt en helpt. En zo is God ook voor ons. Hij is onze Vader. Een goede Vader die beschermt en voor je zorgt.

"De Heer beschermt je, zoals een vogel haar jongen beschermt onder haar vleugels. De Heer is trouw. Hij is zo sterk als een schild, hij houdt elke aanval tegen" (Ps 91:4 BGT).

Ren je naar Hem toe als het moeilijk wordt?

Geschreven door: Marije van Dam