Er zijn periodes waarin ik me afvraag waar God is. Ik weet en geloof dat Hij er is. Toch zijn er momenten waarop ik Zijn aanwezigheid moeilijk kan aanwijzen. Ik bid, wacht en kijk naar wat er gebeurt, maar de hemel lijkt stil. Waar is God in dit verhaal? Wat is Hij aan het doen? Juist daarom vind ik het boek Esther zo bijzonder.


Het is misschien wel één van de meest opvallende boeken uit de Bijbel. Gods Naam wordt nergens genoemd. Er is geen profeet die namens God spreekt. Geen wonder waarbij de hemel zichtbaar ingrijpt. Geen moment waarop God Zich rechtstreeks bekendmaakt.

En toch... als je het verhaal leest, lijkt er steeds iets op zijn plaats te vallen.


Toeval?

De koning kan op een nacht niet slapen. Hij vraagt om het boek met de kronieken van het koninkrijk te brengen. Daarin wordt precies het gedeelte voorgelezen waarin staat dat Mordechai ooit een aanslag op de koning heeft ontdekt.

Precies op dat moment is Haman onderweg om toestemming te vragen Mordechai te doden.
De koning vraagt vervolgens: "Wat moet worden gedaan voor de man aan wie het de koning behaagt eer te bewijzen?" (Esther 6:6)  En Haman, die denkt dat het over hem gaat, bedenkt zelf de eer die uiteindelijk aan Mordechai gegeven wordt.

Losse gebeurtenissen. Toevalligheden. Zo lijkt het op het eerste gezicht.

Maar wanneer je het hele verhaal overziet, zie je hoe deze gebeurtenissen samenkomen. Wat eerst betekenisloos lijkt, blijkt onderdeel van een veel groter geheel.

Gods Naam wordt nergens genoemd. Zijn hand lijkt overal zichtbaar.


Als je Gods hand niet ziet

Misschien is dat wel herkenbaar. We zouden soms graag willen dat God duidelijk laat merken wat Hij doet. Een antwoord op ons gebed. Een geopende deur. Een duidelijke aanwijzing. Iets waarvan we achteraf kunnen zeggen: Daar was God.

Maar soms gebeurt dat niet.

Je bidt om richting en blijft wachten. Je vraagt om verandering en ziet weinig gebeuren. Je probeert te begrijpen waarom je ergens terecht bent gekomen, maar het antwoord blijft uit.

Het boek Esther leert mij dat Gods stilte niet hetzelfde is als Gods afwezigheid.
Zijn voorzienigheid betekent dat Hij regeert, ook wanneer Zijn hand voor mij verborgen blijft. Misschien gebeurt er op dit moment veel meer dan ik kan overzien.


Voor een tijd als deze

En dan komt Esther in beeld. Mordechai zegt tegen haar: "Wie weet of jij niet juist voor een tijd als deze tot deze koninklijke waardigheid gekomen bent?" (Esther 4:14, HSV)

Die woorden kennen we goed. We gebruiken ze gemakkelijk als een soort oproep om je bestemming te vinden: God heeft jou precies hier geplaatst, dus ga ervoor. Alsof Esther vooral moet ontdekken waarvoor God haar persoonlijk heeft uitgekozen. Maar Esther wist dat helemaal niet toen ze koningin werd. Ze wist niet waarom ze daar was of hoe het verhaal zou aflopen. Pas wanneer de crisis komt, wordt duidelijk dat haar positie verantwoordelijkheid met zich meebrengt.

Mordechai zegt namelijk eerst: "Want als je je in deze tijd in diep stilzwijgen hult, dan zal er vanuit een andere plaats verlichting en verlossing voor de Joden komen." (Esther 4:14, HSV).

Dat is belangrijk. De redding van Gods volk hangt uiteindelijk niet van Esther af. Mordechai vertrouwt erop dat er verlossing zal komen, ook als Esther weigert te handelen. Tegelijk wordt zij wel geconfronteerd met haar verantwoordelijkheid.

Gods plan hangt niet aan mij. En toch doet mijn gehoorzaamheid ertoe. Je hoeft vandaag niet het hele verhaal te kunnen overzien. Misschien vraagt God eerst om trouw te zijn op de plek waar je nu bent.


Trouw op de plek waar je bent

Esther wist niet waarom ze koningin was geworden toen ze het paleis binnenkwam. Ze wist ook niet hoe haar verhaal zou eindigen toen Mordechai haar voor deze keuze stelde.
Ze moest handelen met het licht dat ze had.

Ze vroeg om een vasten. Haar volk vastte mee. Daarna ging ze naar de koning, terwijl ze wist dat haar leven gevaar liep.

"En als ik omkom, dan kom ik om." (Esther 4:16, HSV)

Dat is overgave. Esther weet niet hoe God zal handelen. Ze weet wel wat haar op dit moment te doen staat.

Misschien is dat ook iets wat wij opnieuw mogen leren.

We hoeven Gods hele plan niet te kennen om vandaag trouw te kunnen zijn. Misschien ligt jouw roeping voor dit moment veel dichterbij dan je denkt. In een gesprek dat je niet langer wilt vermijden. In trouw blijven op je werk. In zorg voor je gezin. In opkomen voor iemand die zelf geen stem heeft. In een keuze waarin gehoorzaamheid meer kost dan gemak.

God werkt ook door gewone trouw heen.

Dat vraagt een ander soort geloof. Geloof dat God vertrouwt wanneer Zijn hand zichtbaar is, en ook wanneer die hand verborgen blijft.

Misschien mogen we daarom terugkijken op ons eigen leven met een andere vraag:
Waar heeft Hij misschien gewerkt zonder dat ik het toen herkende?


Voor jou

Misschien voelt jouw leven op dit moment ook als een verzameling losse gebeurtenissen. Je ziet niet hoe dingen met elkaar samenhangen. Je bidt en wacht. Je vraagt je af waarom God je precies hier heeft gebracht.

Het boek Esther nodigt je uit om verder te kijken dan wat je kunt zien. Om voorzichtig te zijn met het woord ‘toeval’. Wat voor ons als losse gebeurtenissen voelt, kan onderdeel zijn van een verhaal dat God allang overziet.

Misschien ontdek je pas later waarom bepaalde dingen gebeurden. Tot die tijd mag je doen wat Esther deed: bidden, wachten, verantwoordelijkheid nemen en trouw zijn aan wat God vandaag van je vraagt.

Je hoeft Zijn hele plan niet te zien om Hem te vertrouwen. Want ook wanneer jij Gods hand niet ziet, blijft Hij de God Die Zijn volk bewaart en Zijn beloften vervult.


Door: Martine van Dam